ในขณะที่เราคิดถึงคนคนนึงตลอดเวลาเค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเราโดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกันบางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่าสิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว -*-
 




   ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนให­่เลือกที่จะจมกับความฝันมากกว่าการได้รับรู้ความจริง การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า ก็ขอให้คิดไว้ว่าดีกว่าเราไม่มีความสำคั­อะไรในใจเค้าเลย แต่...โปรดจำไว้เถอะว่าหากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...

" ฉันเหนื่อยเหลือเกินแล้วโปรดห้ามใจเถอะก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้ "

ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม 'การตัดใจ' ต่างหาก ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้ากับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน ?

อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป
อย่าโทษเค้า ที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตา ที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกันแต่...
จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อยถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไปแต่ก็ยังได้พบ !!!

ยิ้มให้เค้าที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ ยังได้รับหัวใจของเราไป
ยิ้มให้กับโชคชะตาที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน
 
 
 

  คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง...
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง
คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้าก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส ^^
 
 

เท่านี้มันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุดนั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ